Eendenkooien kennen een zogenaamd Afpalingsrecht. Dit is een zakelijk recht welke in in het verleden is toegekend aan een eendenkooi. Middels dit recht kan de kooiker rust in de omgeving van zijn eendenkooi van rechtswege afdwingen. In de wet wordt het paalrecht beschreven. Niet iedere eendenkooi heeft dit recht meer. Van sommige eendenkooien is het paalrecht afgekocht ten gunste van economische ontwikkelingen of verloren gegaan door andere oorzaken.

Letterlijk staat in de wet dat het ieder ander dan de kooikers van een geregistreerde eendenkooi of degene die handelt met toestemming van die kooiker, verboden is om binnen de afpaling van die kooi handelingen te verrichten waardoor eenden binnen de afpalingskring kunnen worden verstoord.

Voor openbare werken en werken waarvan redelijkerwijs niet kan worden gevergd dat deze op ander wijze dan wel tijdstip worden verricht is het verbod niet van toepassing. De opdrachtgever heeft volgens de wet dan wel de verplichting om de schade die voortvloeit uit die werken te vergoeden aan de kooiker.
 

De kooiker dient het paalrecht uit te zetten in het veld middels borden met de volgende tekst. “Eendenkooi van…….(naam eigenaar) met het recht van afpaling op ….m. gerekend uit het midden der kooi”. De afstand van het paalrecht varieert van kooi tot kooi. De afstanden variëren van 500 tot 1500 meter. De afstanden zijn gebaseerd op oude maten die zijn omgerekend naar ons metrieke stelsel waardoor op het eerste gezicht niet logische afstanden voorkomen. Het afpalingrecht heeft ook een planologische doorwerking. Mede door afpalingrechten zijn grote delen van polders gevrijwaard gebleven van agrarische bebouwing.